Als kunstenaar ben ik in staat om een verhaal te vertellen met dode materialen. Die gave stelt mij in staat om allerlei dingen te maken en over een daarvan wil ik u meer vertellen. En dat is het maken van grafmonumenten en urnen.

Tijdens ons leven doen we ons best om onszelf te onderscheiden. Dat blijkt op de manier zoals we ons kleden zoals we wonen, de autos die we uitkiezen etc etc.
We zijn trots op wie we zijn. Terecht, want iedereen is uniek op zijn manier. Dat verschil komen we na ons leven niet meer tegen ?
Zo kan het nu nog gebeuren ,dat iemand tijdens zijn leven met b.v een passie voor autos een bijna identiek grafmonument heeft dan iemand die jaren met liefde b.v. in tuinen werkzaam is geweest. Dat is jammer dat zo,n verschil in type mensen na onze dood niet meer zichtbaar is.
Een monument ter nagedachtenis moet naast een datum en naam meer  vertellen over iemands leven. Dat zal voor iedereen anders zijn. Een goed monument is altijd uniek  en wordt direct door de nabestaande herkent .
Bij iedere vorm van afscheid ben ik staat om met klassieke materialen een verhaal der herkenning te maken.